असोज १९ गतेको विनाशकारी बाढीले झापा गाउँपालिकाका किसान चन्द्रप्रसाद बस्नेतको करिब एक करोड रुपैयाँ बराबरको केरा बगान एकछिनमै बगर बनायो। जीवनभरको पसिना, मेहनत र आशा पानीसँगै बग्यो। तर सबैले सोचेका थिए – अब त बस्नेत पनि भत्किए होलान्।
तर, उनले सबैलाई आश्चर्यचकित पारे। आफ्नै दुःखमा डुबेका बस्नेतले अरूको पीडा देखे, र आफ्नै बाँकी केरा बाढीपीडितहरूलाई बाँड्न थाले। “दुःख त सबैको साझा हो, मसँग जे बाँकी छ, त्यही बाँड्दैछु,” उनी भन्छन्, अनुहारमा थकान भए पनि आँखामा अपार माया झल्किन्छ।
जसले आफ्नो सबै गुमाए पनि, अरूको मुखमा मुस्कान बाँड्दै हिंडेको छ – त्यही मानिस हो, चन्द्रप्रसाद बस्नेत। उनको यो सानो तर हृदय छुने कदमले गाउँभर आशा, सहानुभूति र मानवताको बत्ती बालिदिएको छ।
बाढीले खेत बगायो, फल बगायो, तर बस्नेतको मन र मानवीयता बगाउन सकेन। साँचो वीरता यही हो -आफैं पीडामा भएर पनि अरूलाई सान्त्वना दिने हृदय।
