श्रीलंकामा विगत १२ हप्तादेखि सरकारविरुद्ध प्रदर्शन भइरहेको छ । मुद्रास्फीति, बेरोजगारी र इन्धनको चरम अभावले जनता पीडित छन् । कोलम्बोका अटो रिक्शा चालक थुशन परेराले आफ्ना तीन बच्चाहरूलाई झण्डै पाँच हप्तादेखि दुवै पटक पूरा खाना खुवाएका छैनन्।
उनको परिवार बिस्कुटको प्याकेटमा निर्भर छ, जसको मूल्य १३० श्रीलंकाली रुपैयाँ पर्ने भारतीय समाचार एजेन्सी दैनिक भाष्करले उल्लेख गरेको छ । परेरा भन्छन् कि हामी हाम्रा बच्चाहरूलाई दिउँसो १२ बजेसम्म सुताउने प्रयास गर्छौं, ताकि उनीहरूले बिहानको खाजा बनाउन नपरोस्। दुई दिन लाइनमा उभिएर ५ लिटर पेट्रोल पाइन्छ । सरकारले असार २२ गतेसम्म इन्धन नआउने कुरा बिर्सेको छ । प्रतिलिटर १०३ रुपैयाँको पेट्रोल ५५० रुपैयाँमा कालोमा बिक्री भइरहेको छ ।
समाचार एजेन्सीको अनुुसार श्रीलंकाको २२ करोड जनसङ्ख्यामा परेरा जस्ता धेरै व्यक्तिहरू छन् जसमा सरकारप्रति धेरै आक्रोश छ। शैक्षिक संस्थाहरु बन्द छन् । केही घण्टा बिजुली काटिएको छ। यसअघि भारतबाट ऋणस्वरूप प्राप्त भएको करिब ६ हजार करोड रुपैयाँ पनि सकिएको छ । श्रीलंकाले मध्यपूर्वबाट रुसलाई सहयोगको अपिल गरेको छ ।
जनतामा निराशा छाएको छ । यहाँको पेट्रोल पम्पको अनुगमन गर्ने गरेकाले प्रहरी, सेना र वायुसेनासँग दिनहुँ आम नागरिक झडप भइरहेका छन् । समाजमा अप्रत्याशित रूपमा विद्रोह बढेको छ, जुन दंगाको रूपमा देखापर्छ। विद्यालय, कलेज, अस्पताल बन्द छन् । त्यसैले युवा आफ्नो परिवारलाई घरमा असहाय अवस्थामा संघर्ष गरिरहेको देख्न बाध्य छन् ।
यो हप्ता १९९० सुवा सिरिया, भारत द्वारा दान गरिएको आपतकालीन एम्बुलेन्स सेवा पनि ठप्प भएको छ। अर्थात् आकस्मिक सेवा पनि उपलब्ध छैनन् । सरकार विरुद्धको विद्रोह दिन प्रतिदिन बढ्दै गएको छ । रासायनिक मलमा प्रतिबन्ध लगाएपछि मुलुकमा खाद्य संकट उत्पन्न भएको छ । ग्यासको अभावका कारण मानिसहरु घरमा चुलो बालिरहेका छन् ।
तीन दिनमा एक दिन कमाउन सक्ने र त्यो दिनको कमाइबाट तीन किलो चामल मात्रै किन्न सक्ने परेरा बताउँछन् । श्रीलंकाका मध्यमवर्गीय परिवारहरूले पनि आफ्नो खानाको उपभोग घटाएका छन्, किनकि उनीहरू यति महँगो खाद्यवस्तु लिन हिचकिचाउँछन्। मेमा ३९.१ प्रतिशत रहेको मुद्रास्फीति जुनमा बढेर ५४.६ प्रतिशत पुगेको छ । खाद्य मुद्रास्फीतिलाई मात्रै हेर्दा मे महिनामा ५७.४ प्रतिशतबाट बढेर जुनमा ८०.१ प्रतिशत पुगेको छ ।
