कविता :उज्यालोको यात्रा✍देवेन्द्र किशोर ढुँगाना हाम्रा सुन्दर दुःखहरू अनौठा बहाना हुन्,त्यहाँ भोकले बस्तीहरू तहसनहस पार्यो,र हामी सपनाहरूमा रोयौं!हामीले आँसुका थोपा गनेर समय बितायौँ,तर खेतका चिरा–चिरा ओठहरूले पानीको गीत मागिरहे। त्यहाँ श्रमका हातहरू ढुङ्गासँग रगत –साटिरहेका थिए,र हामी शब्दका महलमा न्याय खोज्दै थियौँ।त्यहाँ बालकहरूका आँखामा उज्यालोकोऋण थियो,र हामी इतिहासका पानामा पीडाको चित्र कोर्दै थियौँ। तर दुःख…