-टीका पोखरेल
मज्जा आउँछ अरुलाई गाली गर्न पाउँदा
क्या आनन्द अरुलाई खिल्ली उडाउँदा
सधैं मेरै प्रसंशा मा लाउन सबले ताली
असह्य नै हुन्छ मलाई खानु पर्दा गाली ।।
सर्वज्ञ हुँ जगत भरी मै हुँ बोल्न जान्ने
जतिसुकै जानुन अरु किन तिनलाई मान्ने
आफू द्वारा देखिएको मात्रै सत्य लाग्छ
आफ्नो सामु अरु सबै लाटो मुर्ख लाग्छ ।।
मै हुँ वीर मै हुँ ठुलो अधिकार मेरै
जो छन् यहाँ लुरुलुरु पछी लागून् मेरै
जे गरे नि आफैं गर्छु अरु हट्नु पर्छ
जगतको अधिपति मलाई मान्नुपर्छ ।।
गफ चुट्छु मानिहाल्छन् मेरा भक्तहरु
ढुक्क छु म मेरै पाऊ मोल्छन् भक्तहरु
मेरा भक्त बाँच्नु पर्छ अलिअलि लुट्छन्
लुकाइछिपाई मेरो लागि जोहो पनि गर्छन् ।।
अरु सबै साधु बन मैले लुटे पनि
नत्र अब डन्डा हान्छु लुटेरा हौ भनी
टेढामेढा गर्यौ भने भित्र कोचिदिन्छु
बढाउँछु मेरै कीर्ती एक्लो हिरो बन्छु ।।
आदरणीय विद्वान मित्रहरू अचेल हाम्रो समाज अनि सिंगो राष्ट्र राजनीति ूमू पात्र ले विकृत बनाएको छ, यो कवितामा मैले म पात्रको वयान गर्ने दुस्साहस गरेको छु, कृपया अन्यथा नलिईदिनु हुन विनम्र अनुरोध छ ।
