– टीका पोखरेल
श्रमिक हुँ म पसिना बगाउँछु
संसार सजाउने योजना बनाउँछु ।पसिनाको मोतीले संसार सिंगार्दै
बढ्दैछु अगाडि संसार निहार्दै ।।बेगवान प्रवाहमा बग्ने नदी हुँ
सुनामी उछाल्ने सागर पनि हुँ ।लूटि खाने संस्कार बगाई छाड्छु
भ्रमको पर्दा म उघारी छाड्छु ।।बदनाम गर या ईर्ष्याले हेर
गर्दिनँ विश्राम या बन्धनले घेर ।बढ्छु अगाडि म बढी नै रहन्छु
बेगवान गतिमा बगि नै रहन्छु ।।फमामे जन्जिरले मलाई बाँधे नि
कानुनी डण्डाले प्रहार गरे नि ।पर्खाल बनाएर या त छेक्न खोज
रोकिन्नँन् पाइला जति रोक्न खोज ।।तिम्रो चाकडी यहाँ गर्नु छैन
कसैको दलाली पनि गर्नु छैन ।जे देख्छु सत्य त्यहि बोल्ने गर्छु
तिम्रा हर कर्तुत म त खोल्ने गर्छु ।।लूट को त्यो स्वर्ग ढालेर मात्र
सुनौलो बिहानी उदाउँछ मित्र ।सभ्य त्यो संसार निर्माण गर्न
कर्तव्य बाँकी छ यहाँ पुरा गर्न ।।
साहित्य
हल्दिबारी संवाददाता
५ वर्ष अगाडि
कविता : श्रमिक हुँ म
