राजवंशी भाषिक कविता: “नाकेर नथुवार बाँन”

नाकसे हाराले जदी , नथुवार बाँन
बहु-बेटीलाए , जलप भराबे।
नि रहबे आप , गार्जनेर मान/सम्मान
बेहा-शादीलाके , ऊलिभास कराबे।।

बस्तीसे हाराचे फेर , यिला गाँअघर
काँहे गो , नजर दिए बेराबे ?
बर जाछे कामुवा , दुर-परदेशत
बहुक जवानी खाने , चखु चराबे।।
रुपसे छिट्किले , रुपेर बाहाँन
मायार दुनियाँ गो , अन्छाए बेराबे।
कावाँसे बन्ले सुक्सुक , छैटिलटिल
मेघेर आकाशते , जाए उराबे ।।
पहिले त हइस्ले , छुवा-धँरा
आप बहुबेटीलाअ , लखेलखे हाराबे।
चखु फुटा यिड् , दुनियाँत परिए
दिल्ली बम्बई , घाटिए बेराबे।।
लागाअ लागाअना गो , नथुवार बाँन
यिला बेटीछुवार मरमपट्टी , काहे भराबे।
सौदाबाजीते हचे , बेइमानेर दुनियाँत
केतेक? घाटुवालला , नुकाछुपा करे बेराबे।।
✍जोगेन्द्र प्रसाद राजवंशी
कचनकवल :-३, दल्की झापा
हाल :- मलेशिया